Participe
Passé
- contondu [morphalou2] (masculin singulier)
- contondue [morphalou2] (féminin singulier)
- contondus [morphalou2] (masculin pluriel)
- contondues [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- contonds [morphalou2]
- contondons [morphalou2]
- contondez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que je contonde [morphalou2]
- que tu contondes [morphalou2]
- qu'il contonde [morphalou2]
- que nous contondions [morphalou2]
- que vous contondiez [morphalou2]
- qu'ils contondent [morphalou2]
Imparfait
- que je contondisse [morphalou2]
- que tu contondisses [morphalou2]
- qu'il contondît [morphalou2]
- que nous contondissions [morphalou2]
- que vous contondissiez [morphalou2]
- qu'ils contondissent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- je contonds [morphalou2]
- tu contonds [morphalou2]
- il contond [morphalou2]
- nous contondons [morphalou2]
- vous contondez [morphalou2]
- ils contondent [morphalou2]
Imparfait
- je contondais [morphalou2]
- tu contondais [morphalou2]
- il contondait [morphalou2]
- nous contondions [morphalou2]
- vous contondiez [morphalou2]
- ils contondaient [morphalou2]
Passé simple
- je contondis [morphalou2]
- tu contondis [morphalou2]
- il contondit [morphalou2]
- nous contondîmes [morphalou2]
- vous contondîtes [morphalou2]
- ils contondirent [morphalou2]
Futur simple
- je contondrai [morphalou2]
- tu contondras [morphalou2]
- il contondra [morphalou2]
- nous contondrons [morphalou2]
- vous contondrez [morphalou2]
- ils contondront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- je contondrais [morphalou2]
- tu contondrais [morphalou2]
- il contondrait [morphalou2]
- nous contondrions [morphalou2]
- vous contondriez [morphalou2]
- ils contondraient [morphalou2]