Participe
Passé
- désenrubanné [dela] (masculin singulier)
- désenrubannée [dela] (féminin singulier)
- désenrubannés [dela] (masculin pluriel)
- désenrubannées [dela] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- désenrubanne [dela]
- désenrubannons [dela]
- désenrubannez [dela]
Subjonctif
Présent
- que je désenrubanne [dela]
- que tu désenrubannes [dela]
- qu'il désenrubanne [dela]
- que nous désenrubannions [dela]
- que vous désenrubanniez [dela]
- qu'ils désenrubannent [dela]
Imparfait
- que je désenrubannasse [dela]
- que tu désenrubannasses [dela]
- qu'il désenrubannât [dela]
- que nous désenrubannassions [dela]
- que vous désenrubannassiez [dela]
- qu'ils désenrubannassent [dela]
Indicatif
Présent
- je désenrubanne [dela]
- tu désenrubannes [dela]
- il désenrubanne [dela]
- nous désenrubannons [dela]
- vous désenrubannez [dela]
- ils désenrubannent [dela]
Imparfait
- je désenrubannais [dela]
- tu désenrubannais [dela]
- il désenrubannait [dela]
- nous désenrubannions [dela]
- vous désenrubanniez [dela]
- ils désenrubannaient [dela]
Passé simple
- je désenrubannai [dela]
- tu désenrubannas [dela]
- il désenrubanna [dela]
- nous désenrubannâmes [dela]
- vous désenrubannâtes [dela]
- ils désenrubannèrent [dela]
Futur simple
- je désenrubannerai [dela]
- tu désenrubanneras [dela]
- il désenrubannera [dela]
- nous désenrubannerons [dela]
- vous désenrubannerez [dela]
- ils désenrubanneront [dela]
Conditionnel
Présent
- je désenrubannerais [dela]
- tu désenrubannerais [dela]
- il désenrubannerait [dela]
- nous désenrubannerions [dela]
- vous désenrubanneriez [dela]
- ils désenrubanneraient [dela]