Participe
Passé
- adonné [morphalou2] (masculin singulier)
- adonnée [morphalou2] (féminin singulier)
- adonnés [morphalou2] (masculin pluriel)
- adonnées [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- adonne [morphalou2]
- adonnons [morphalou2]
- adonnez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que j'adonne [morphalou2]
- que tu adonnes [morphalou2]
- qu'il adonne [morphalou2]
- que nous adonnions [morphalou2]
- que vous adonniez [morphalou2]
- qu'ils adonnent [morphalou2]
Imparfait
- que j'adonnasse [morphalou2]
- que tu adonnasses [morphalou2]
- qu'il adonnât [morphalou2]
- que nous adonnassions [morphalou2]
- que vous adonnassiez [morphalou2]
- qu'ils adonnassent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- j'adonne [morphalou2]
- tu adonnes [morphalou2]
- il adonne [morphalou2]
- nous adonnons [morphalou2]
- vous adonnez [morphalou2]
- ils adonnent [morphalou2]
Imparfait
- j'adonnais [morphalou2]
- tu adonnais [morphalou2]
- il adonnait [morphalou2]
- nous adonnions [morphalou2]
- vous adonniez [morphalou2]
- ils adonnaient [morphalou2]
Passé simple
- j'adonnai [morphalou2]
- tu adonnas [morphalou2]
- il adonna [morphalou2]
- nous adonnâmes [morphalou2]
- vous adonnâtes [morphalou2]
- ils adonnèrent [morphalou2]
Futur simple
- j'adonnerai [morphalou2]
- tu adonneras [morphalou2]
- il adonnera [morphalou2]
- nous adonnerons [morphalou2]
- vous adonnerez [morphalou2]
- ils adonneront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- j'adonnerais [morphalou2]
- tu adonnerais [morphalou2]
- il adonnerait [morphalou2]
- nous adonnerions [morphalou2]
- vous adonneriez [morphalou2]
- ils adonneraient [morphalou2]