Participe
Passé
- admonété [morphalou2] (masculin singulier)
- admonétée [morphalou2] (féminin singulier)
- admonétés [morphalou2] (masculin pluriel)
- admonétées [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- admonète [morphalou2]
- admonétons [morphalou2]
- admonétez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que j'admonète [morphalou2]
- que tu admonètes [morphalou2]
- qu'il admonète [morphalou2]
- que nous admonétions [morphalou2]
- que vous admonétiez [morphalou2]
- qu'ils admonètent [morphalou2]
Imparfait
- que j'admonétasse [morphalou2]
- que tu admonétasses [morphalou2]
- qu'il admonétât [morphalou2]
- que nous admonétassions [morphalou2]
- que vous admonétassiez [morphalou2]
- qu'ils admonétassent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- j'admonète [morphalou2]
- tu admonètes [morphalou2]
- il admonète [morphalou2]
- nous admonétons [morphalou2]
- vous admonétez [morphalou2]
- ils admonètent [morphalou2]
Imparfait
- j'admonétais [morphalou2]
- tu admonétais [morphalou2]
- il admonétait [morphalou2]
- nous admonétions [morphalou2]
- vous admonétiez [morphalou2]
- ils admonétaient [morphalou2]
Passé simple
- j'admonétai [morphalou2]
- tu admonétas [morphalou2]
- il admonéta [morphalou2]
- nous admonétâmes [morphalou2]
- vous admonétâtes [morphalou2]
- ils admonétèrent [morphalou2]
Futur simple
- j'admonéterai [morphalou2]
- tu admonéteras [morphalou2]
- il admonétera [morphalou2]
- nous admonéterons [morphalou2]
- vous admonéterez [morphalou2]
- ils admonéteront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- j'admonéterais [morphalou2]
- tu admonéterais [morphalou2]
- il admonéterait [morphalou2]
- nous admonéterions [morphalou2]
- vous admonéteriez [morphalou2]
- ils admonéteraient [morphalou2]