Participe
Passé
- afflanqué [morphalou2] (masculin singulier)
- afflanquée [morphalou2] (féminin singulier)
- afflanqués [morphalou2] (masculin pluriel)
- afflanquées [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- afflanque [morphalou2]
- afflanquons [morphalou2]
- afflanquez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que j'afflanque [morphalou2]
- que tu afflanques [morphalou2]
- qu'il afflanque [morphalou2]
- que nous afflanquions [morphalou2]
- que vous afflanquiez [morphalou2]
- qu'ils afflanquent [morphalou2]
Imparfait
- que j'afflanquasse [morphalou2]
- que tu afflanquasses [morphalou2]
- qu'il afflanquât [morphalou2]
- que nous afflanquassions [morphalou2]
- que vous afflanquassiez [morphalou2]
- qu'ils afflanquassent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- j'afflanque [morphalou2]
- tu afflanques [morphalou2]
- il afflanque [morphalou2]
- nous afflanquons [morphalou2]
- vous afflanquez [morphalou2]
- ils afflanquent [morphalou2]
Imparfait
- j'afflanquais [morphalou2]
- tu afflanquais [morphalou2]
- il afflanquait [morphalou2]
- nous afflanquions [morphalou2]
- vous afflanquiez [morphalou2]
- ils afflanquaient [morphalou2]
Passé simple
- j'afflanquai [morphalou2]
- tu afflanquas [morphalou2]
- il afflanqua [morphalou2]
- nous afflanquâmes [morphalou2]
- vous afflanquâtes [morphalou2]
- ils afflanquèrent [morphalou2]
Futur simple
- j'afflanquerai [morphalou2]
- tu afflanqueras [morphalou2]
- il afflanquera [morphalou2]
- nous afflanquerons [morphalou2]
- vous afflanquerez [morphalou2]
- ils afflanqueront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- j'afflanquerais [morphalou2]
- tu afflanquerais [morphalou2]
- il afflanquerait [morphalou2]
- nous afflanquerions [morphalou2]
- vous afflanqueriez [morphalou2]
- ils afflanqueraient [morphalou2]