Participe
Passé
- apâturé [morphalou2] (masculin singulier)
- apâturée [morphalou2] (féminin singulier)
- apâturés [morphalou2] (masculin pluriel)
- apâturées [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- apâture [morphalou2]
- apâturons [morphalou2]
- apâturez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que j'apâture [morphalou2]
- que tu apâtures [morphalou2]
- qu'il apâture [morphalou2]
- que nous apâturions [morphalou2]
- que vous apâturiez [morphalou2]
- qu'ils apâturent [morphalou2]
Imparfait
- que j'apâturasse [morphalou2]
- que tu apâturasses [morphalou2]
- qu'il apâturât [morphalou2]
- que nous apâturassions [morphalou2]
- que vous apâturassiez [morphalou2]
- qu'ils apâturassent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- j'apâture [morphalou2]
- tu apâtures [morphalou2]
- il apâture [morphalou2]
- nous apâturons [morphalou2]
- vous apâturez [morphalou2]
- ils apâturent [morphalou2]
Imparfait
- j'apâturais [morphalou2]
- tu apâturais [morphalou2]
- il apâturait [morphalou2]
- nous apâturions [morphalou2]
- vous apâturiez [morphalou2]
- ils apâturaient [morphalou2]
Passé simple
- j'apâturai [morphalou2]
- tu apâturas [morphalou2]
- il apâtura [morphalou2]
- nous apâturâmes [morphalou2]
- vous apâturâtes [morphalou2]
- ils apâturèrent [morphalou2]
Futur simple
- j'apâturerai [morphalou2]
- tu apâtureras [morphalou2]
- il apâturera [morphalou2]
- nous apâturerons [morphalou2]
- vous apâturerez [morphalou2]
- ils apâtureront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- j'apâturerais [morphalou2]
- tu apâturerais [morphalou2]
- il apâturerait [morphalou2]
- nous apâturerions [morphalou2]
- vous apâtureriez [morphalou2]
- ils apâtureraient [morphalou2]