Participe
Passé
- breuillé [morphalou2] (masculin singulier)
- breuillée [morphalou2] (féminin singulier)
- breuillés [morphalou2] (masculin pluriel)
- breuillées [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- breuille [morphalou2]
- breuillons [morphalou2]
- breuillez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que je breuille [morphalou2]
- que tu breuilles [morphalou2]
- qu'il breuille [morphalou2]
- que nous breuillions [morphalou2]
- que vous breuilliez [morphalou2]
- qu'ils breuillent [morphalou2]
Imparfait
- que je breuillasse [morphalou2]
- que tu breuillasses [morphalou2]
- qu'il breuillât [morphalou2]
- que nous breuillassions [morphalou2]
- que vous breuillassiez [morphalou2]
- qu'ils breuillassent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- je breuille [morphalou2]
- tu breuilles [morphalou2]
- il breuille [morphalou2]
- nous breuillons [morphalou2]
- vous breuillez [morphalou2]
- ils breuillent [morphalou2]
Imparfait
- je breuillais [morphalou2]
- tu breuillais [morphalou2]
- il breuillait [morphalou2]
- nous breuillions [morphalou2]
- vous breuilliez [morphalou2]
- ils breuillaient [morphalou2]
Passé simple
- je breuillai [morphalou2]
- tu breuillas [morphalou2]
- il breuilla [morphalou2]
- nous breuillâmes [morphalou2]
- vous breuillâtes [morphalou2]
- ils breuillèrent [morphalou2]
Futur simple
- je breuillerai [morphalou2]
- tu breuilleras [morphalou2]
- il breuillera [morphalou2]
- nous breuillerons [morphalou2]
- vous breuillerez [morphalou2]
- ils breuilleront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- je breuillerais [morphalou2]
- tu breuillerais [morphalou2]
- il breuillerait [morphalou2]
- nous breuillerions [morphalou2]
- vous breuilleriez [morphalou2]
- ils breuilleraient [morphalou2]