Infinitive
Présent
- compagnonner [morphalou2]
Participe
Présent
- compagnonnant [morphalou2]
Passé
- compagnonné [morphalou2] (masculin singulier)
- compagnonnée [morphalou2] (féminin singulier)
- compagnonnés [morphalou2] (masculin pluriel)
- compagnonnées [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- compagnonne [morphalou2]
- compagnonnons [morphalou2]
- compagnonnez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que je compagnonne [morphalou2]
- que tu compagnonnes [morphalou2]
- qu'il compagnonne [morphalou2]
- que nous compagnonnions [morphalou2]
- que vous compagnonniez [morphalou2]
- qu'ils compagnonnent [morphalou2]
Imparfait
- que je compagnonnasse [morphalou2]
- que tu compagnonnasses [morphalou2]
- qu'il compagnonnât [morphalou2]
- que nous compagnonnassions [morphalou2]
- que vous compagnonnassiez [morphalou2]
- qu'ils compagnonnassent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- je compagnonne [morphalou2]
- tu compagnonnes [morphalou2]
- il compagnonne [morphalou2]
- nous compagnonnons [morphalou2]
- vous compagnonnez [morphalou2]
- ils compagnonnent [morphalou2]
Imparfait
- je compagnonnais [morphalou2]
- tu compagnonnais [morphalou2]
- il compagnonnait [morphalou2]
- nous compagnonnions [morphalou2]
- vous compagnonniez [morphalou2]
- ils compagnonnaient [morphalou2]
Passé simple
- je compagnonnai [morphalou2]
- tu compagnonnas [morphalou2]
- il compagnonna [morphalou2]
- nous compagnonnâmes [morphalou2]
- vous compagnonnâtes [morphalou2]
- ils compagnonnèrent [morphalou2]
Futur simple
- je compagnonnerai [morphalou2]
- tu compagnonneras [morphalou2]
- il compagnonnera [morphalou2]
- nous compagnonnerons [morphalou2]
- vous compagnonnerez [morphalou2]
- ils compagnonneront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- je compagnonnerais [morphalou2]
- tu compagnonnerais [morphalou2]
- il compagnonnerait [morphalou2]
- nous compagnonnerions [morphalou2]
- vous compagnonneriez [morphalou2]
- ils compagnonneraient [morphalou2]