Participe
Passé
- conculqué [morphalou2] (masculin singulier)
- conculquée [morphalou2] (féminin singulier)
- conculqués [morphalou2] (masculin pluriel)
- conculquées [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- conculque [morphalou2]
- conculquons [morphalou2]
- conculquez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que je conculque [morphalou2]
- que tu conculques [morphalou2]
- qu'il conculque [morphalou2]
- que nous conculquions [morphalou2]
- que vous conculquiez [morphalou2]
- qu'ils conculquent [morphalou2]
Imparfait
- que je conculquasse [morphalou2]
- que tu conculquasses [morphalou2]
- qu'il conculquât [morphalou2]
- que nous conculquassions [morphalou2]
- que vous conculquassiez [morphalou2]
- qu'ils conculquassent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- je conculque [morphalou2]
- tu conculques [morphalou2]
- il conculque [morphalou2]
- nous conculquons [morphalou2]
- vous conculquez [morphalou2]
- ils conculquent [morphalou2]
Imparfait
- je conculquais [morphalou2]
- tu conculquais [morphalou2]
- il conculquait [morphalou2]
- nous conculquions [morphalou2]
- vous conculquiez [morphalou2]
- ils conculquaient [morphalou2]
Passé simple
- je conculquai [morphalou2]
- tu conculquas [morphalou2]
- il conculqua [morphalou2]
- nous conculquâmes [morphalou2]
- vous conculquâtes [morphalou2]
- ils conculquèrent [morphalou2]
Futur simple
- je conculquerai [morphalou2]
- tu conculqueras [morphalou2]
- il conculquera [morphalou2]
- nous conculquerons [morphalou2]
- vous conculquerez [morphalou2]
- ils conculqueront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- je conculquerais [morphalou2]
- tu conculquerais [morphalou2]
- il conculquerait [morphalou2]
- nous conculquerions [morphalou2]
- vous conculqueriez [morphalou2]
- ils conculqueraient [morphalou2]