Participe
Passé
- aponiché [morphalou2] (masculin singulier)
- aponichée [morphalou2] (féminin singulier)
- aponichés [morphalou2] (masculin pluriel)
- aponichées [morphalou2] (féminin pluriel)
Impératif
Présent
- aponiche [morphalou2]
- aponichons [morphalou2]
- aponichez [morphalou2]
Subjonctif
Présent
- que j'aponiche [morphalou2]
- que tu aponiches [morphalou2]
- qu'il aponiche [morphalou2]
- que nous aponichions [morphalou2]
- que vous aponichiez [morphalou2]
- qu'ils aponichent [morphalou2]
Imparfait
- que j'aponichasse [morphalou2]
- que tu aponichasses [morphalou2]
- qu'il aponichât [morphalou2]
- que nous aponichassions [morphalou2]
- que vous aponichassiez [morphalou2]
- qu'ils aponichassent [morphalou2]
Indicatif
Présent
- j'aponiche [morphalou2]
- tu aponiches [morphalou2]
- il aponiche [morphalou2]
- nous aponichons [morphalou2]
- vous aponichez [morphalou2]
- ils aponichent [morphalou2]
Imparfait
- j'aponichais [morphalou2]
- tu aponichais [morphalou2]
- il aponichait [morphalou2]
- nous aponichions [morphalou2]
- vous aponichiez [morphalou2]
- ils aponichaient [morphalou2]
Passé simple
- j'aponichai [morphalou2]
- tu aponichas [morphalou2]
- il aponicha [morphalou2]
- nous aponichâmes [morphalou2]
- vous aponichâtes [morphalou2]
- ils aponichèrent [morphalou2]
Futur simple
- j'aponicherai [morphalou2]
- tu aponicheras [morphalou2]
- il aponichera [morphalou2]
- nous aponicherons [morphalou2]
- vous aponicherez [morphalou2]
- ils aponicheront [morphalou2]
Conditionnel
Présent
- j'aponicherais [morphalou2]
- tu aponicherais [morphalou2]
- il aponicherait [morphalou2]
- nous aponicherions [morphalou2]
- vous aponicheriez [morphalou2]
- ils aponicheraient [morphalou2]